Terug naar huus!

De laatste avond hebben we heerlijk gegeten bij een Italiaans restaurant aan het begin van Ocean Drive. Daarna nog even over de Ocean Drive geparadeerd. Leuk om al die patserige mannen, mooie vrouwen en plastic vrouwen te zien. Langs clubs en restaurants. Overal verkopen ze cocktails van emmer-formaat. Ook nog gegniffeld bij een hysterisch huilende volledig in glitters gestoken man voor het huis van Gianni Versace. De avond afgesloten met een drankje in de hotelbar. Daar speelde een leuk kwartet mooi liedjes. Gisteren stond in het teken van inpakken. Alles in de koffers gepropt en met de Dodge in een half uur naar het vliegveld gereden. We zijn terug gevlogen via Chicago. We zijn geen fans van United Airlines eerlijk gezegd, weinig eten, vies eten, smerig vliegtuig en op de terugweg geen eigen filmschermpje... of zijn we inmiddels verwend... Maar goed, wij zijn er en we hebben genoten. Op naar onze volgende reis!

Miamiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii

Gisterochtend hebben we ontbeten bij Robbie's Marine. Lekker ontbijtje met uitzicht op de baai met de tarpons en vandaag ook een manatee. We zijn op weg gegaan terug naar de Everglades. Onderweg zijn we gestopt bij een groenten en fruitstalletje, Robert is here, waar we fruitmilkshakes hebben genomen. Om 2 uur werden we verwacht in Shark Valley (in de Everglades) waar een tramtour hadden geboekt. Maar goed dat we hadden gereserveerd want de tour was helemaal uitverkocht. Meteen bij de ingang lag al een grote alligator. Tijdens de tour zagen we er nog veel meer. Leuk was een moeder-alligator met twee babies op haar kop. De tourguide was een gek oud mens en we mochten met haar de Everglades inlopen. Dus tot onze dijen in het water gestaan terwijl we net een alligator hadden gepasseerd. Gelukkig vertelde ze na afloop pas over pythons, bloedzuiger en slangen... Onderweg stopten we nog bij een mooie uitzichtpunt, ook hier weer kroko's maar ook twee grote schildpadden. Daarna was t nog een uurtje rijden naar Miami. We slapen in Miami Beach in een sjiek hotel. We hebben gegeten in een mexicaans restaurant, daarna nog wat gewandeld en in het hotel nog een colaatje gedronken. Vanmorgen hebben we de art deco-tour gedaan. Een wandeling langs enkele van de 1000 art deco-gebouwen in Miami Beach met twee gidsen. Educatief momentje. Daarna naar 't mooie zwembad van het hotel en toen het iets minder warm werd naar 't strand. Zo meteen wat eten en dan gaan we morgen weer terug naar NL. Jammers...

De snorkels

Vanmorgen wakker geworden in Islamorada en het weer ging weer de goede kant op. Vanmorgen nog wat druilerig, maar het werd al snel weer zonnig. Na een lekker ontbijtje naar Robbie's Marina gereden, een haven vlakbij ons hotel, om te kijken of er vandaag boottochtjes gingen. Helaas niet op maandag. Dan maar even gekeken bij de tarpons, gigantische vissen die zich verzamelen bij de pier daar om gevoerd te worden door het publiek. Ook leuk zijn de pelikanen en reigers die proberen een visje mee te pikken. Toen even een keuze-momentje of naar Key West en daar de dag doorbrengen of toch terug naar het hotel en daar kijken welke activiteiten er te doen waren. De keus viel op het laatste, we hadden geen zin om op zo'n mooie dag drie uur in de auto te zitten na de lange reisdag van gisteren. Dus eerst even van het strand genoten, een broodje eten en toen zijn we mee geweest op een snorkeltripje met zes andere gasten van het hotel. We bezochten twee riffen met een bootje. Op beide plekken konden we zo'n drie kwartier snorkelen. Het eerste rif was mooi, maar wel wat diep waardoor ik, zonder mijn bril, niet altijd alles even goed kon zien. Mooi koraal, mooie vissen in alle kleuren. De highlights waren een grote schildpad, barracuda en (jammer genoeg alleen voor Ankie) een grote gespikkelde pijlstaartrog. Nadeel op deze lokatie was de aanwezigheid van kwallen. Ze prikten wel, maar wel maar een beetje. Ik heb er een op mijn rug gehad. Op de tweede plek was het rif dichter bij de oppervlakte. Ook hier weer mooi koraal en mooie vissen. Hoogtepunten weer barracuda, een lionfish, een paar hele grote maanvissen en (jammer genoeg alleen voor Paul) een grote schildpad. Hele leuke trip! Na een half uurtje in het water werd het wel koud. Daarna even gedoucht en gerelaxed. Rond half 6 gingen we naar de Tikibar voor wat cocktailtjes en het bewonderen van de mooie zonsondergang. We hebben wat leuke Amerikanen ontmoet waarmee we een paar uur hebben gekletst. In de bar ook een hapje gegeten... ik kreeg mijn eten gratis omdat ze me vergeten waren en ik iets langer moest wachten dan Paul. Vond ik helemaal geen probleem eigenlijk, maar wat een goede service (weer). Net de koffers vast weer ingepakt, want morgen naar Miami voor het laatste stukje van onze reis.

Wet and wild!

Gisterochtend terug naar Sanibel voor de Wildlife Drive. Eerst een ontbijtje bij "The Island Cow". Heb mezelf helemaal ellendig gegeten aan de bosbessen pannenkoeken. De drive is een stuk van zo'n vijf mijl langs uitzichtpunten, boardwalks en korte trails. We waren er op advies van de bejaarde vrijwilliger rond laag tij in de ochtend. We zagen mooie vogels zoals de ibis, allerlei soorten reigers, de osprey (een zwart-witte roofvogel), de sandpiper, eenden, lepelaars, pelikanen, ooievaars en gieren. Ook zagen we een alligator, een jonkie... wat we niet zagen, maar wel veel last van hadden was de noseum (?), een klein steekvliegje. We zitten allebei, ondanks grote hoeveelheden deet, helemaal onder de beten. Na de drive, hebben nog een korte hike gedaan naar dezelfde uitkijkpost bij het bezoekerscentrum als gisteren. Daarna geluncht en toen 2 uurtjes op het strand doorgebracht bij Tarpons Bay. Het was iets frisser dan gisteren. Paul heeft 2 uur schelpen gezocht. Een paar hele mooie gevonden die helaas nog bewoond waren. En die gaan natuurlijk terug in de zee. Rond vier uur begon het te regenen. Jammer! Toen zijn we weer even gaan outlet shoppen bij een kleine mall net over de brug weer op het vaste land. Ik was bij de Nike outlet wat sportshirtjes aan het passen, toen we Leon, Saskia en kleine Jelle tegenkwamen. Wat een toeval! Gezellig even gekletst over onze vakanties... Even gedoucht in het hotel en toen in het dorpje lekker vis gegeten. Vanmorgen begon de dag met slecht weer: fris en regen, en zo bleef 't de hele dag. Na het ontbijt en even pinnen vertrokken we richting de Keys via de Everglades. Best een eind rijden (zo'n vijf uur). Eerst hebben we een korte hike gedaan bij het Big Cypress National Reserve. Mooi stuk, beetje jungle-achtig. Wel weer goed te grazen genomen door steekbeestjes. Daarna wilde Paul graag zo'n airboat-tour doen. Dus we hebben een uur lang in de stromende regen op zo'n boot gezeten. Kei fijn! Gelukkig wel met een geleende regenjas aan. Broek incl onderbroek waren wel doorweekt, maar gelukkig waren we op doorreis en hadden we de koffer bij ons, dus konden we even droge kleren aandoen. We zagen twee alligators (die zijn blijkbaar net als ik en houden ook niet van regen) en een aantal mooie vogels. Daarna doorgereden naar Key Islamorado naar ons hotel. Dit is een supersjiek etablissement. We hebben een rondje gemaakt (blijkbaar was het hier tot 16.00u droog... grrrr) over het terrein en ons vermaakt in de cocktailbar. Bartender Jeremy is hier blijkbaar een lokale legende en het is blijkbaar ook heel normaal om op te scheppen over hoeveel Somali's je hebt vermoord tijdens je militaire periode terwijl je pina colada's mengt. Maar ik moet zeggen, het was een lekkere pina colada en een lekkere cosmopolitan ook. En je betaalt de hoofdprijs, maar ze bezuinigen niet op de sterke drank... net nog een uur de hik gehad. Daarna een lekker pizzaatje gegeten bij een van de restaurants op het terrein en nu genieten van onze heerlijke luxe kamer. Paul ligt al te knorren!

Hole in one!

Gisterochtend hebben we nog wat tijd gemaakt voor een andere activiteit waar Orlando bekend om staat: het outletshoppen. Vlak bij het hotel zit de Premium Outlets Mall. Daar hebben we een paar uurtjes rondgelopen. Onze beste koopjes: een paar Adidas sneakers voor 22 dollar en een Levi's spijkerbroek voor 19,99 dollar. Niet verkeerd toch? Daarna even geluncht in Orlando en toen op weg naar St. Petersburg om daar het Salvador Dali Museum te bezoeken. Dit museum is gebouwd door prive-verzamelaars die de grootste Dali-collectie ter wereld hebben opgebouwd en ook decennia lang bevriend waren met het echtpaar Dali. De architectuur van het gebouw is ook heel mooi en modern. De collectie is vrij klein, maar wel fijn, met veel wereldberoemde meesterwerken van Dali. Nog even in de tuin van het museum van een drankje genoten en vervolgens doorgereden naar onze eindbestemming voor vandaag: Fort Myers Beach. We kwamen daar pas rond acht uur 's avonds aan, dus we zijn meteen gaan eten bij het restaurant tegenover het hotel. Paultje weer een steak, ik St. Jacobs schelpen (met heul veul knoflook). Toen terug naar 't hotel voor ons schoonheidsslaapje. Vanmorgen op naar Sanibel en Captiva, twee eilanden in de buurt van Fort Myers Beach. Het doel was het JN Ding Darling Wildlife Refuge. Alleen kwamen we er daar aangekomen achter dat de Wildlife Drive op vrijdags gesloten is. En daar kwamen we nou net voor. Een aardige seniore vrijwilliger (had Nederland bezocht: Amsterdam, Rotterdam en Monnikendam (?)) adviseerde ons een hike te doen van vier mijl. Viel wat tegen: paar vogels gezien waaronder twee roze lepelaars en wat vissen. Ook was het best warm om te lopen, zo'n 30 graden. Maar toch de pannenkoeken van het ontbijt er weer afgelopen. Na de lunch twee uurtjes strand op Bowmans Beach. Daar ook even naar schelpen gezocht, hier kun je hele mooie vinden. Even een rondje gereden (de twee eilanden zijn vrij klein) en een plekje op een ander strand opgezocht voor de zonsondergang. Mooi rood en oranje, met wel wat wolkjes voor de zon en pelikanen die langs kwamen vliegen. Daarna op Sanibel een adresje voor 't diner gezocht. We kwamen terecht bij een italiaans restaurant waar om een of andere reden alleen maar bejaarden aanwezig waren. Lekkere pizzaatjes gegeten. En je mocht op de papieren tafelkleden tekenen met wasco's. Allemaal vieze woorden in het Nederlands erop geschreven (inderdaad, we zijn vijf). Daarna was het tijd voor midgetgolf. Je hebt hier van die compleet uitgedoste thema-midgetgolfbanen. We hebben de jungle-baan gedaan. Uiteraard won Paul, maar het scheelde maar een paar puntjes. Hij kneep 'm wel even toen ik een paar goede beurten achter elkaar had. Vergeleken met het gemiddelde (laat staan de besten) deden we het nogal slecht. We wonnen dus ook geen gratis rondje... maar het mannetje vond ons denk ik zo sneu dat we toch een gratis muntje voor nog een keer kregen. Maar eigenlijk willen we morgen de piraten0golfbaan doen. Net nog even tussen de dronken Amerikanen een drankje gedronken in de tiki-bar bij ons hotel. Nu nog even snel het zand uit mijn haar wassen, en dan lekker slapen.

See you later alligator!

Vanmorgen vroeg zijn we naar Merritt Island gereden, een uur van Orlando af. Op dit eiland hebben we het Wildlife Refuge bezocht, een natuurpark. We begonnen 's ochtends bij het Visitor Centre die ons wat tips gaven. Eerst zijn we naar een Manatee Viewing Point gereden. Manatees zijn zeekoeien, die zitten hier... maar vanochtend niet. Toen hebben we een trail gelopen. Mooie route door een gedeelte met lage begroeiing en langs het water. Naast wat mooie vogels en grote spinnen (bleh) niks bijzonders gezien. Daarna een loop gereden. Hier hebben we onze eerste alligator gespot (en de volgende vier trouwens ook). Erg mooi ritje tussen de moerassen en prairie door. Daarna nog een korte trail gedaan. Hier hebben we een mini-boomkikkertje gespot. Toen, op onze tweede loop, nog een armadillo gezien, geen idee wat het nederlandse woord is, een gordeldier misschien? Ook hier weer kroko's en mooie vogels waaronder veel ijsvogels, wit-zwarte. Ook zagen we een grote roofvogel die een dikke vis uit het water greep. Toen toch nog even voor de zekerheid terug naar het Manatee-kijkpunt en nu hadden we geluk. Er zat er eentje vlak bij de kant. Het zijn zoogdieren dus ze komen regelmatig even naar adem happen. Grappige beesten. En toen hadden we wat minder geluk... een paar honderd meter verderop begon het lampje van de motor te flikkeren en de auto begon te schudden. Mmmm... niet goed. Even gestopt, auto uit, auto aan, onder de motorkap kijken... maar ja, wat 't dan kon wezen? Toch maar 10 mijl verderop naar het bezoekerscentrum teruggaan. Harder dan 40 mijl per uur konden we niet meer. Daar naar het alarmnummer van Hertz gebeld. Ik mocht gelukkig de telefoon van het bezoekerscentrum gebruiken. En toen begon de grote van-het-kastje-naar-de-muur-show... ik heb vijf verschillende Hertz-medewerkers gesproken die allemaal wat anders vertelden. Maar uiteindelijk spraken we de medewerker van Hertz Titusville. Die zat t dichtste bij, een klein half uur rijden. Hij kon de auto niet komen omruilen want hij zat alleen in de zaak, maar als we voor 17.00u bij hem waren konden we een andere krijgen. Hij wist niet of we nog wel met de auto mochten rijden... maar het kwam er op neer dat we het maar moesten proberen. Het alternatief was wachten op de sleepdienst die uit Orlando moest komen en dan zou hij al gesloten zijn. Het bezoekerscentrum sloot om 16.00u en een van de dames, Tina, was zo aardig om voor ons uit te rijden (met ons slakkengangetje) om ons te kunnen helpen als we stil zouden komen te staan en ons de weg te wijzen. Superaardig en behulpzaam! Na ruim een half uur peentjes zweten in een auto die steeds harder kreunde en trilde... kwamen we om 10 voor 5 aan bij de Hertz. Tina bedankt en gelukkig stond er een Dodge voor ons klaar. Ondanks onze hongerige buikjes (de lunch was erbij ingeschoten vandaag, dus we hadden alleen maar een banaan gegeten), toch maar doorgereden naar Orlando. Onderweg nog twee wilde zwijnen gezien. In Orlando maar weer bij de Outback neergeploft. Paul heeft een half varken soldaat gemaakt en Ankie een cocktailtje. Nu even de was doen en morgen op naar Fort Myers!

Op de kop, in de schroef en nog een keer...

Eergisteren kwamen we na 2 uur vliegen in Orlando aan. Eerst even lunchen op het vliegveld (we dachten dat we iets te eten kregen in het vliegtuig... fout gedacht) en de huurauto ophalen. Daarna richting onze slaapadres dat maar een half uurtje rijden was. Door een stomme navigatiefout twee keer door hetzelfde tolpoortje gereden (dat is dan zonde van je dollar). We hebben hier een appartement op een groot resort. Dus we hebben de beschikking over twee slaapkamers, twee badkamers, een keuken, een balkon, een zitkamer en een eethoek. We zijn maar meteen wat boodschappen gaan doen voor het ontbijt en daarna hebben we gegeten bij de Outback, een steakrestaurant in de buurt. Daar was het druk, maar we waren net voor de grote drukte binnen en hoefden maar 10 minuten te wachten. Gisteren hebben we het pretpark Universal bezocht. We waren er rond openingstijd en zijn begonnen in het park Islands of Adventure. Hier zijn we meteen goed begonnen met 2 van de heftigste achtbanen, The Hulk en Dragons Alley. In Islands of Adventure is een populair Harry Potter-deel. Ik moet zeggen dat dat echt schitterend is gemaakt, alsof je door een besneeuwd dorpje loopt. Hier had je nog een andere mooie attractie waarmee je op een bezemsteel achter Harry aanvliegt. Heel gaaf en doordat de wachtrij door Hogwarths Castle gaat, vliegt de tijd. Overigens hebben we best een rustige dag te pakken, we hebben maximaal een half uur moeten wachten en bij de meeste attracties maar 5 tot 15 minuten. Ook wilden we de wildwaterbaan van Jurassic Park doen, toch een klassieker, die ging helaas kapot toen wij eerste in de rij waren (achteraf gezien niet erg toen we zagen dat de mensen die voor ons waren vast zaten in de bootjes). Ook hebben een 3d-ritje Spiderman gedaan en Paul is nog in zo'n vrije val naar beneden gegaan (die sloeg ik even over). Toen zijn we naar het andere park van Universal gegaan, Universal Studios. En om dat te doen neem je vanuit het Harry Potter-deel de Hogwarths Express. Onderweg zie je vanuit het raam het landschap van Harry aan je voorbijgaan. En je arriveert op perron 9 3/4. In dit deel even "gezond" geluncht (redelijk onmogelijk) en daar veel 3D-ritjes gedaan. Eerst Krusty the Clown (van Bart Simpson), maar ook Transformers en de Minions. Hier heb je ook nog wat oudere attracties die een beetje gedateerd aandoen, Twister en E.T. (beetje Carnaval Festival). Men in Black vonden we erg leuk. Je moet aliens neerschieten vanuit je achtbaankarretje voor punten. Uiteraard won Paul, ik bijna... Ook in dit deel is net een Harry Potter-deel geopend: Diagons Alley. Hier heb je een attractie in Gringotts Bank. Wederom is de wachtruimte super, je loopt tussen de bankklerken door die bewegen en je aankijken. En op een gegeven moment ging het sneeuwen. Ook dit is een 3D-ritje in een mijnkarretje. In dit deel hebben we allebei echt een reuze-ijsje gegeten. Leuk om te zien hoe populair Harry Potter is. Heel veel kinderen lopen verkleed rond. Je kunt een toverstokje kopen en daarmee overal in het park toveren. Als je met je stafje op bepaalde plekken gaan staan en dan gebeurt er iets. Ook hebben we in dit deel nog een Shrek 4D-film gekeken. In dit park heb ik in de engste achtbaan ooit gezeten. Ik wilde eigenlijk niet, maar Paul haalde me over. Hij ging (letterlijk) recht omhoog, en daarna weer recht terug naar beneden. Daarna nog weet ik hoeveel loops en schroeven... verschrikkelijk eigenlijk. Inmiddels was het alweer half 6. Universal Studios ging om 6 uur dicht en Islands of Adventure op 7 uur. Dus we hebben de trein terug gepakt naar 't andere deel. Hier nog even in het donker het Harry Potter-deel bewonderd en toch nog in de reprise Jurassic Park gedaan. Ook gaaf en niet heel erg nat geworden gelukkig (en dat konden we niet zeggen voor de eerste rij mensen in ons bootje, heheh). Paul nog een keer in de vrije val en toen terug naar onze auto. Onderweg, het was inmiddels bijna acht uur, gestopt bij een Japans Restaurant waar we wat lekkere sushi en sashimi hebben genomen. En toen waren we toch wel heel erg moe... dus nog even wat Tv gekeken (we hebben een zender gevonden die alleen maar afleveringen van Big Bang Theory herhaalt) en toen lekker slapen.

Marathondag!

Gisterochtend maakten we ons klaar voor de marathon. Niet om te lopen uiteraard, maar om te kijken. We hadden de avond ervoor een beetje onderzoek gedaan op internet en ervoor gekozen om in Harlem te gaan kijken. Volgens internet een gezellig plek om te kijken met veel muziek en niet al te druk. We hebben ons geposteerd op een hoek bij het Marcus Garvey-park. Ondanks dat Harlem er best een beetje verlopen uitzag, o.a. met veel daklozen op straat, vonden we deze wijk erg leuk. Heel divers en kleurrijk. Overal gospel-muziek die uit de kerken klonk, mensen op straat met hun mooie kerkkleren aan… en langs de route live-soulmuziek, dj’s en dansers. We hebben de rolstoelers gekeken, de eerste vrouwen, de eerste mannen en daarna nog een deel van het nog steeds supersnelle peleton. Het weer maakte dat we het niet langer dan dat volhielden. Ondanks dat ik van die grote schuimrubberen juichhanden had gekregen die goed dienst deden als handschoenen. Het was gisteren ongeveer 10 graden, maar door de ijzige harde wind lag de gevoelstemparatuur onder nul. Brrrr…. Voor de lunch hebben we Chinatown opgezocht waar we niet voor Chinees hebben gekozen, maar voor Vietnamees. Wat verse spring rolls, dumplings, vermicelli-noodles en een pho-tje (noodle soep) … Mjum mjum. Deze Chinatown is een echte… net alsof je echt in China rondloopt. Overal Chinese restaurants, “massage”-salons, supermarkten, mensen die je “echte” rolexen en chanel-tassen proberen te verkopen en zelfs een parkje waar de mannen chinees schaken en de vrouwen pokeren (nou ja, dat is dan weer amerikaans) soms voor grof geld. Heel leuk om even doorheen te zigzaggen. Ook nog even Little Italy meegepikt, maar dat is niet zoveel soeps. Daarna doorgelopen naar Soho waar we ons vergaapt hebben aan de sjieke boetieks. Ook nog even de Prada-winkel binnengelopen. Rem Koolhaas is verantwoordelijk voor de architectuur en het schitterende interieur. Verkleumd tot op het bot, besloten terug te gaan naar het hotel om even te relaxen. Ik had om half 8 een restaurant, Perry Street, gereserveerd in de wijk Greenwich Village. Leuke buurt met veel restaurants en bars. Een beetje studentikoos hier en daar omdat de New York University in de buurt ligt. Het restaurant was schitterend, het eten was lekker (carrot cake souffle met cream cheese ijs… beste toetje ever) maar de rekening was wel schrikbarend hoog. Nou ja… de rest van de week dan maar naar de MacDonalds ofzo. Nu zitten we, na een stukje lopen, een stukje trein, een stukje airtrain en alle veiligheidsprocedures (schoenen uit en die ongein weer) met een bakkie koffie en thee te wachten tot onze vlucht naar Orlando, Florida, vertrekt. Jammer om New York te verlaten… maar eerlijk gezegd toch wel heel blij dat we naar iets hogere temperaturen gaan. Laat die melkflessen van ons maar lekker bruin worden!

Halloween enzo ...

Gisteren zijn we ’s ochtends vroeg als eerst naar het memorial gegaan voor de slachtoffers van de terroristische aanval op 9 september 2001. Twee mooie watervallen met alle namen van alle mensen die zijn overleden op de plek zelf waar de twee torens stonden, maar ook de mensen in de vliegtuigen en de mensen in het Pentagon. Een indrukwekkende plek om even stil te staan bij al die mensen die dag om het leven zijn gekomen. Via Wall Street zijn we naar het water gelopen. Na een kop koffie hebben we de Staten Island Ferry naar Staten Island genomen. Deze gratis veerdienst is bekend bij toeristen omdat ie redelijk dicht langs het Vrijheidsbeeld vaart en een mooi uitzicht geeft op de skyline van New York. Dus we zijn naar Staten Island gevaren en meteen daarna weer terug… Na onze mini-cruise hebben we geluncht in een leuke Ierse tent. Allebei een reuze-hamburger met een lekker salade erbij. Daarna weer verder met onze wandeling naar en over de Brooklyn Bridge. Het was erg druk op de brug met wandelaars en fietsers. En ook best ver eigenlijk. Aan de Brooklyn kant zijn we er af gegaan en hebben we onszelf getrakteerd op een lekkere warme chocomel (het wordt iedere dag een paar graden kouder hier) met een grote marshmallow. Daarna in het park onder de brug door gelopen om wat kiekjes te schieten van de skyline van Manhattan. Via een hele sjieke buurt, Brooklyn Heights, waar allemaal verklede kindertjes aan het ‘trick or treaten’ waren (het was Halloween) naar het dichtstbijzijnde metrostation gelopen om terug naar ’t hotel te gaan. Eigenlijk waren we van plan om ’s avonds naar de grote Halloween-parade te gaan, maar het was koud en we waren moe. Dus als alternatief in het buurt van het hotel cocktails gedronken en tapas-hapjes gegeten. Er was een Halloween-feest aan de gang, dus nog wat leuke kostuums gespot. Daarna op de kamer de eerste Sex and the City film nog eens gezien waar onder andere ons restaurant van de donderdag nog voorbij kwam (het rehearsal dinner). Vanmorgen zijn we met de metro naar South Brooklyn gegaan. Als eerste stop een verzoeknummer van Paul: metrostation Hoyt Schemerhorn. Zegt jullie vast niks, maar hier is de videoclip van Bad van Michael Jackson opgenomen. Meemaken, bijzijn! Van hieruit hebben we een wandeling uit de Lonely Planet gedaan die ons eigenlijk nogal tegenviel. Een paar mooie straten met brownstone huizen, maar grotendeels lelijk, industrieel en verlopen. Dat het regende en koud was hielp ook niet erg. Ook was de beloofde vlooienmarkt niet present, wegens de regen was niemand (!) komen opdagen (normaal gesproken staan er zo’n 200 kraampjes). Wel hebben we onderweg bij een leuk afro-amerikaans soulfood restaurant gebruncht. We werden geserveerd door een nogal kleurrijk figuur met een matje, hoge hakken en roze sjaaltjes en grote sieraden omgeknoopt (een man trouwens). Gelet op alle foto’s is het restaurant populair bij veel afro-amerikaanse beroemdheden zoals Denzel Washington, Lenny Kravitz en zelfs Kanye… Omdat het er niet naar uitzag dat de regen ging stoppen, zijn we overgestapt naar een binnenactiviteit: het Guggenheim museum. Een iconisch rond wit gebouw met moderne kunst erin. Ik vond het wel een fijn museum, niet te groot en heel overzichtelijk… in anderhalf uur ben je er doorheen. We hadden kaartjes voor het observation deck op Rockefeller Center om 17.15u. Daarvoor moesten we nog anderhalf uur doden. Dit hebben gedaan met een drankje drinken en even winkelen. Toen met de lift omhoog naar de 67e verdieping en verder met de trap omhoog naar de 70e. Jammer genoeg werden we daar na 5 minuten alweer vanaf gekickt. Het bovenste deck werd gesloten ivm de extreme wind. Jammer… maar eraf waaien is ook niet zo leuk vooruitzicht. We hadden nog net op tijd een stelfie genomen. Maar het deck eronder was ook prima voor een mooi uitzicht op de stad. En ondanks het slechte weer werd het toch nog een mooie zonsondergang. Een ijskoude zonsondergang, dat wel. Na een uurtje kou lijden, even een drankje doen in een barretje. Een glas wijn kostte er 9 dollar, maar je kreeg er wel zo ongeveer een halve fles voor. Poehee… Net wat gegeten.

New York te voet verkennen...

Vanochtend werd ik best wel vroeg wakker, een beetje jetlag toch... Paul had uiteraard nergens last van (behalve van mij natuurlijk). Na een ontbijtje in het hotel zijn we naar het Meatpackers District gelopen en zijn we de High Line opgegaan: een wandelpark over het trace van een oude bovengrondse metrolijn. Mooi aangelegd met leuke zitjes en mooie planten. Het was vandaag wat frisser dan gisteren, maar wel lekker zonnig. Heerlijk wandelweer. Vanaf de High Line mooie uitzichten over de Hudson Rivier en op de wolkenkrabbers. Na de hele route te hebben gelopen, zijn we er bij de 14e straat afgegaan. We hebben de Chelsea Market bezocht, een overdekte food-market. Deze markt was helemaal versierd in het Halloween-thema compleet met o.a. een zingende spin (?!) en skeletjes die mexicaanse muziek maakten. Na een kopje koffie zijn we met de metro naar de Neue Galerie gaan. Dit museum is gespecialiseerd in Duits/Oostenrijkse kunst van rond de tijd van Gustav Klimt. Ze hadden een mooie Egon Schiele-overzichtstentoonstelling. Het museum is vrij klein en gehuisvest in een mooi art-deco pand. Nadeel daarvan: in een grote optocht van mensen voorbij schuifelen aan de schilderijen. In de buurt hebben we geluncht in een diner. Daarna zijn we naar Central Park gegaan. Hier hebben we 2 uur lang gewandeld, op het gras gelegen, eekhoorns achtervolgd voor een foto, slechte trouwreportages bekeken en het marathonparcours gepoogd over te steken (Central Park met hindernissen was het vandaag). Mooie herstkleuren overal. Na het park wilden we naar het Observation Deck van Rockefeller Center waar we vrijkaartjes voor hadden. Helaas bedroeg de wachttijd 3 uur, dat leek ons wat te gek dus we hebben nu vast kaartjes gereserveerd voor zaterdag. We hebben nog wat in de omgeving rondgelopen; even naar binnen bij St.Patricks Cathedral, bij Saks Fifth Avenue, bij Tiffany's en FAO Schwartz. Vandaag alleen maar kijken en niet kopen. Vervolgens een uurtje terug naar het hotel om onze voetjes even omhoog te doen. Om half 8 werden we namelijk verwacht bij restaurant Buddakan, een hip asian-fusion restaurant in het Meatpackers District. Nou ja, verwacht, reserveringen zijn hier niet helemaal heilig aangezien we pas rond 20.00u een tafeltje kregen. Het eten was heerlijk, lekker cocktailtje op en een dikke rekening verder weer terug naar ons hotel. Nu eventjes relaxen en voor zo meteen: welterusten!

We zijn d'r....

Dinsdagavond begon onze reis in het Van der Valk hotel Schiphol A4. Na een korte nacht vroeg met de shuttle naar de vertrekhal gegaan. We waren lekker op tijd en het was niet druk bij de incheckbalie, dus er was nog genoeg tijd voor een rustig ontbijtje. De vlucht verliep soepel en rond 12.00u 's middags lokale tijd kwamen we aan op Newark. Vanuit het vliegveld eerst met de Airtrain naar het treinstation en vandaar met de trein naar New York Penn Station. In een half uurtje stonden we op Manhattan! Vanuit Penn Station was het ongeveer een kwartier lopen naar ons hotel. Gelukkig was onze kamer al beschikbaar, dus we konden meteen de spulletjes wegleggen. Omdat we toch wel een beetje moe waren, hebben we het simpel gehouden en een wandelingetje uitgestippeld vanuit ons hotel. Eerst langs het Empire State Building, daarna naar Times Square en via Bryant Park, kopje koffie/thee, Grand Central Station (heel mooi!), het Chanin Building en het Chrysler Building weer terug naar het hotel. Times Square is echt een toeristisch gekkenhuis met proppers voor vanalles en allerlei zielige mexicanen in poppen- en action figures-pakken waarmee je op de foto kunt... maar de mensenmassa en de neon-reclames zijn gaaf om te zien. Toen we weer bijna bij het hotel waren begon het een beetje te regenen, dus goede reden om even te relaxen met een kopje thee op de hotelkamer. Ons hotel grenst aan Little Korea en wat doe je dan: inderdaad lekker Koreaans eten. Voor ons was China (2004?) de laatste keer dat we Koreaans aten, omdat je het in Nederland nergens kunt vinden. Vlakbij het hotel een restaurant uitgezocht op het aantal Koreanen dat er zat te eten. We begonnen met een Koreaanse pannenkoek gevuld met zeevruchten. Daarna twee gerechten (ik kan ze echt niet meer reproduceren) op de bbq-plaat op de tafel. Het vergde nog wel wat instructie van het personeel, want het was de bedoeling dat je het vlees in een blad sla rolde met allerlei toppings (ingelegde groenten, kimchi, pittige saus) erin en het zo opat. We kregen ook nog wat andere bijgerechtjes erbij zoals eieren in een hotpot en een groentencurry met rijst. Lekker en voor Amerikaanse begrippen gezond met veel groentjes. We moesten wel weer wennen aan het rappe Amerikaanse eet-tempo, de gerechten kwamen weer in record-tempo. Na het eten zijn we nog even teruggelopen maar Times Square om alle neon in het donker te zien. Zo mogelijk was het er nog drukker dan 's middags. Daarna lekker slapen in het hotel om van onze jetlag af te komen.

Wij gaan weer op pad!

Volgende week vertrekken we voor een mooie reis naar de Verenigde Staten. Eerst een paar dagen New York, waar we Halloween vieren en de deelnemers van de New York Marathon toejuichen. Daarna naar Florida, van Orlando, naar Fort Myers via de Everglades en de Keys naar Miami. Volg ons blog!

De laatste dagen!

De laatste ochtend in Shiduli sloten we wederom af met een game drive. We kwamen het dominante neushoorn-mannetje tegen en de buffels. Na het ontbijt vertrokken we voor poging twee van de Panorama-route. En nu hadden we meer geluk. Gods Window en The Pinnacle waren zichtbaar! Mooi om te zien wat de vorige keer verborgen zat achter een dikke muur van mist. We stopten in het plaatsje Graskop voor een lunch bij Harrie's Pancakes. Inderdaad ... een pannenkoekenrestaurant. Lekkere pannenkoeken, maar door de drukte wel een chaotische bedoening. Daarna zijn we doorgereden naar Schoemans Kloof, onze laatste overnachting voordat we terugvliegen. Dit hotel ligt gunstig, halverwege de route, langs de snelweg. We verwachtten er niet al teveel van, maar het was mooi. Aan de achterkant van het hotel, had je mooi uitzicht over de kloof en de tuinen. 's Avonds werd er een heerlijk culinair verantwoord, biologisch, dynamisch, huisgeteeld diner voorgeschoteld. De volgende ochtend hadden we de tijd omdat onze vlucht pas om 19.00u 's avonds vertrok. We hebben een korte wandeling gemaakt in de kloof, lekker op het terras gelezen en ook nog geluncht. Daarna met de auto naar het vliegveld gereden in een uurtje of drie. De vlucht was weer lang. De overstap in Dubai was wel boeiend omdat net (5.00u 's ochtends) de oproep voor het ochtendgebed werd gedaan. Iedereen, sjeiks, dames in burka's, afrikanen in kleurrijke gewaden, stortte ter aarde voor het gebed. Rond half 1 de volgende dag waren we weer op Schiphol en was onze reis definitief ten einde. Onze conclusie: een schitterend land met mooie natuur, mooie ruige kusten en schitterende dieren. Zeker voor natuurliefhebbers een aanrader.

In het bos

Gisterochtend was het tijd voor een bushwalk onder leiding van Steve, de eigenaar van de Toro Yaka Lodge en, naar verluidt, een van de beste gidsen van Zuid-Afrika. We hebben drie uur rondgelopen in het game reserve. Steve vertelde vanalles over sporen, uitwerpselen en de natuur. Hij kon ook heel goed vogels nadoen, ze beantwoordden zijn roep. We zagen mooie vogels waaronder een heel klein uiltje en grote roofvogels (een bateleur en een hawk eagle). Heel bijzonder was de korte ontmoeting met een zwarte neushoorn. Bijna uitgestorven en erg schuw, dus moeilijk te zien. Ze staan bekend als erg agressief, maar hij was zo weg. We zagen hem achter een struik, hij trok een sprintje en weg was ie. Niet meer te zien. Ook zagen we heel veel gieren cirkelen, dus we gingen op zoek naar de reden. We vonden, net achter de lodge, een vers lijk van een impala. Volgens Steve die nacht gedood door een luipaard. Jammer genoeg moesten we na het ontbijt vertrekken bij Toro Yaka Lodge. Een echte aanrader als je ooit naar Zuid-Afrika gaat. We waren al snel op onze volgende bestemming Shiduli Lodge. Hier hebben we de honeymoon suite… een heel erg mooie kamer met uitzicht op het reservaat. We zagen net al een nyala naast ons balkon. Hij sprong elegant over het elektrische hekwerk… erg betrouwbaar dus dat hek. Gistermiddag hadden we een sunset drive. We zagen weer mooie dieren: een groep van vier neushoorns, een luipaard en twee leeuwinnen. We hebben een leuke vrouwelijke ranger deze keer, dat zie je niet vaak. Vanochtend begonnen we weer vroeg, om 5.30u., met een gamedrive. We zagen eerst twee hyena’s die vrij lang in de buurt bleven. Daarna een van de hoogtepunten van deze reis, een cheetah met vier kleintjes van ongeveer vijf maanden oud. Cheetahs zijn wat benaderbaarder dan luipaarden en leeuwen, dus we mochten haar te voet benaderen tot zo’n vijftien meter afstand. Heel erg mooi. Ze aten van een vers gevangen impala en daarna liepen ze wat rond. Leuk was dat er een jakhals voorbij liep die door de kleintjes werd achtervolgd. Heel bijzonder om te zien. Daarna een ontbijtje en toen een korte bushwalk in de buurt van de lodge. In deze lodge benaderen ze te voet geen groot wild, dus we concentreerden ons op sporen, planten, insecten (o.a. mestkevers) en uitwerpselen. Erg interessant. We zagen wat impala en kudu. Daarna een kort tukkie gedaan (iedere ochtend om 5.00u op, is nogal pittig). ’s Middags een beetje gerelaxt en om 16.00u weer op pad voor de sunset drive. We zagen deze keer niet heel veel. We zochten naar olifanten. Die hebben we uiteindelijk gevonden, maar dat duurde wel twee uur. Wel leuk, een hele groot mannetje was een boom aan het slopen. Ook zagen we in het donker nog een mooie uil en een kleine bushbaby.

always look on the bright side of life!

Op dinsdagochtend was er de wake up-call om 5.30u. Zucht, dat viel niet mee… en het regende ook nog. Toch gingen we, gewapend met gevoerde poncho’s (ze zijn hier blijkbaar wel wat gewend) op pad. Hoewel we niet erg veel zagen, dat is meestal zo als de wind hard is, (wat giraffe, impala, kudu, gieren die een dode giraffe opaten, olifanten, zebra en wat buffels in de verte), was het toch een erg leuke gamedrive. De gids vertelde veel over de sporen (we volgden onsuccesvol de sporen van een luipaard en leeuwen), over de natuur en de omgeving is hier mooi met de Drakensbergen op de achtergrond. Ook scheurden we overal doorheen met de auto. Daarna ontbijten en toen op pad naar de Panorama-route, een route door de Drakensbergen langs mooie uitzichtpunten. Een beetje een gok vanwege het weer. Het eerste deel ging eigenlijk erg goed. De uitzichtpunten waren mooi en redelijk helder. Van de lodge kregen we een lekkere picknickmand mee (die we wegens de bavianen in de auto moesten opeten). Het tweede deel was zeer mistig. We konden elkaar niet eens zien. Een van de uitzichtpunten heette God’s window… onze conclusie: het raam was vandaag gesloten. Op weg terug naar de lodge, maakte we kennis met een andere kant van Zuid-Afrika: corrupte politieagenten. Opeens reden ze ons van de weg af. We zouden te hard hebben gereden en niet lang genoeg hebben gestopt voor een stop-bord. Onzin natuurlijk, maar ze hadden Pauls rijbewijs te pakken. Eerst moesten we mee naar het politiebureau en daar 900 rand betalen (= 80 euro). Later, na veel discussie, waren ze bereid terug te zakken naar 500 rand als we meteen betaalden. Dat ging natuurlijk in de eigen broekzak, maar ik kreeg na veel vijven en zessen niet de indruk dat ze ons met rust gingen laten en we waren er wel klaar mee. Ach ja, maar hopen dat ‘t niet weer gebeurt. Volgens de mensen van de lodge, doen ze het vaker in deze omgeving bij toeristen. Op weg naar de lodge zagen we nog wat giraffes en twee jakhalzen. Nu zit ik heerlijk voor een open haardvuurtje met de hond des huizes en een colaatje. Eind goed, al goed!!!

allemaal beestjes

Vrijdag vertrokken we vroeg uit Malala Lodge om de lange rit naar Kruger dwars door Swaziland te maken. Eerst nog anderhalf uur rijden naar de grens en toen eerst Zuid-Afrika uit en dan Swaziland in. Ging erg soepel. In 20 minuutjes was het papierwerk aan beide zijden gepiept. De bureaucratie rondom het meenemen van een Zuid-Afrikaanse huurauto was nog het meeste werk. Het weer was wederom slecht trouwens… regen en kou. Net Nederland. We hebben er echt pech mee. De lunchadresjes in Swaziland waren niet erg talrijk. Rond 12 uur kwamen we langs Hlane Royal National Park, een wildpark. Er stond ook een bordje bij met een mesje en een vorkje, dus we hebben bij de gate geïnformeerd of we daar konden lunchen. Dat kon en we konden ook nog een korte gamedrive maken in het kleine park. Er waren slechts 3 wegen geschikt voor een ‘gewone’ auto, maar voor een entree van 3 euro p.p. doen we daar niet moeilijk over. Een eindje het park in konden we lunchen in een kamp. Daarna hebben we een rondje gemaakt door het park. Nogal uitdagend voor onze toyota corrola. De maximum-snelheid van 25 km/u hebben we niet gehaald denk ik. Onderweg zagen we 2 neushoorns, een giraffe, impala, nyala en mooie vogels. Helaas weer geen olifanten. We hebben onze gamedrive-auto nog even geparkeerd naast zijn collega’s. Vervolgens zijn we naar de grens gereden, waar de grensovergang weer soepel ging. Precies dezelfde formuliertjes weer invullen, precies dezelfde stempels, papiertje voor de auto… klaar is kees. Ook werden we nog geïnterviewd over ons verblijf in Swaziland… we waren er welgeteld 5 uur dus we konden niet erg veel vertellen. Het was toch nog wel een tijdje rijden naar ons overnachtingsadres in Komatipoort, onder meer door het ons inmiddels welbekende fenomeen van de stop-and-go. Als ze in Zuid-Afrika aan de weg werken, gooien ze een weghelft dicht en mag om de beurt een kolonne auto’s passeren. Als je pech hebt, moet je een half uur wachten. Wij hebben meestal pech. Wel leuk te zien hoe ondernemende afrikanen allerlei handeltjes opzetten rondom de stoet wachtende auto’s. Onze lodge ligt vlakbij een ingang van het Kruger Park zodat we morgen vroeg naar binnen kunnen. Vanuit het terras kijken we uit op Kruger. Toen we aankwamen wachtte ons een verrassing: een mooi uitzicht op een groep olifanten langs de oever van de Crocodile River. Vanavond hebben we gegeten bij een nabijgelegen lodge. Het is nu erg slecht weer… het ontweert al urenlang flink en het regent hard. We hopen dat het morgen iets beter is voor onze Kruger-ervaring… Zaterdag was het inderdaad slecht weer: regenachtig en fris. We gingen ’s ochtends het park in en hebben met onze toyota het zuidelijke deel van Kruger doorkruist. We zagen uiteraard impala, kudu, gnoe, bushbuck, waterbuck, nijlpaarden, kroko’s, giraffe, buffels, zebra, hyena, neushoorns en olifanten. Ook waren er mooie vogels zoals fish eagles, bateleurs, horn bills en ooievaars. Nadat we hadden ingecheckt in ons bungalowtje in Skukuza, een van de kampen in Kruger hebben we een sunset drive geboekt van half 5 tot half 8. Sunset drives zijn leuk omdat je een uur in het licht rijdt, een uur in de schemer en een uur in het donker. Dan zoek je dieren met spotlights. Tijdens deze drive zagen we een o.a. een hyena, jakhalzen en … een luipaard. Heel dicht bij de weg, mooi! Zondag was het beter weer. Lekker warm en droog. Zondag was een topdag voor het wild spotten. We zagen natuurlijk weer alle soorten bokjes, maar ook mongoose, leopard tortoise, neushoorns, zebra, olifanten, wart hogs, nijlpaarden, kroko’s die een dode olifant aan het verorberen waren en heel veel olifanten. We kwamen in een hele groep olifanten terecht, met veel kleintjes erbij. Eigenlijk best spannend omdat gewaarschuwd wordt voor agressief gedrag als er babies bij zijn. Maar we konden vrij weinig doen anders dan zoveel mogelijk afstand houden en wachten. Een mooie ervaring. Ook zagen we op verschillende plekken leeuwen. Een groep van drie vrouwtjes en twee jongen van dichtbij. Ook gingen we weer op gamedrive vanuit ons nieuwe kamp Satara. We zagen dezelfde groep leeuwen en omdat het na 18.00u was (en alle andere auto’s het kamp niet meer uit mogen), ging de truck van de weg af, naar de leeuwen toe. Spannend zo vlakbij. Ook zagen we in het donker opnieuw jakhalzen, een african wild cat, een civet (een dasachtig zwart-wit roofdier) en een hyena. Vandaag hebben we een iets noordelijker stuk van Kruger bekeken. We zagen niet zoveel vandaag, het was regenachtig. Bijzonder waren twee mannetjesleeuwen. Nieuw de klipspringers: een klein bokje. Ook lukte het vandaag om een foto te maken van de lilac breasted roller, een heel mooi vogeltje met een lila borstje. Nu zijn we aangekomen in de Toro Yaka Lodge, een schitterende lodge in een privé game reserve in de buurt van Kruger. Het is een schitterende lodge midden in de natuur. We hebben gegeten met de andere gasten. Nu slapen, want de gamedrive morgen begint om 6.00u…. pffffff.

roofdieren knuffelen voor beginners

Vanochtend wilden we een bushwalk gaan doen, die kregen we echter niet geboekt. Dus toen moesten we iets anders verzinnen. Eerst hebben we nog even bij de lodge rondgelopen waar we nog een mooie ijsvogel zagen en een paar impala. We zijn daarna naar een opvang en fokcentrum geweest voor katachtigen. Hier worden met uitsterven bedreigde dieren gefokt, die vervolgens uitgezet worden in het wild. Wat ons vantevoren niet duidelijk was, was dat we in de kooien mochten en de dieren mochten aanraken. Ze hadden afrikaanse wilde katten (huiskat maatje xl), caracals, cervals en cheeta’s. Sommige dieren zijn bij hun vanaf geboorte en zijn hand-tam. We hebben o.a. geknuffeld met cheeta’s. Op deze foto kun je zien dat de cheeta er zo ongeveer genoeg van had en ons ging aanvallen… Daarna hebben we geluncht vlakbij het dorp Hluhluwe en zijn we met Pete, de eigenaar van onze lodge, op safari gegaan in zijn open toyota landcruiser. Jammer genoeg was het weer vandaag wat minder. Best fris en regenachtig. Maar toch… we hebben erg veel witte neushoorns gezien. In totaal wel 25, waaronder een moeder met een zogend kalf van ongeveer 4 maanden. Ook zagen we, heel bijzonder, twee hyena’s. Een was aan het vechten met een groot bot, de ander liep langs de auto. Ook zagen we zebra, giraffe, bavianen, cervet apen, een grote groep buffels, nyala, wart hogs en nog een andere mooie en zeer zeldzame ijsvogel. Vreemd genoeg zagen we in tegenstelling tot gisteren geen impala, duikers etc. Zij gaan bij kou de bossen in. Ook jammer genoeg geen olifanten, cheeta, luipaarden en leeuwen. Ach ja, het kan niet altijd feest zijn. Je moet blij zijn met wat je wel ziet. Toen we in de schemer weer bij de lodge kwamen reden we voor ons huisje bijna Steven aan. Volgens Pete slaapt Steven graag tegen een auto aan. Dat verklaart waarschijnlijk waarom vanochtend onze buitenspiegel helemaal scheef zat. Morgen een lange reisdag, dwars door Swaziland, richting Kruger. Mogelijk zijn we een paar dagen internetloos…

Zululicious

Gisteren trokken we door Zululand van Umdhloti naar Bushlands. Onderweg bezochten we Eshowe, een Zuluplaats. Hier bekeken we een zgn cultural village, een soort openlucht museum. Er was een kapelletje van de eerste Noorse missionaris die ervoor verantwoordelijk is dat er een heel uniek mix van Zulu-cultuur en christelijk geloof is ontstaan. Ook is er een historisch museum in een oud fort van de Engelsen en een museum over Zulu-aardewerk. Hoewel kneuterig, erg leuk en informatief over de Zulu-cultuur, de oorlog met de engelsen en de Boerenoorlog. Hier ook lekker geluncht. Het gebied is wel erg anders dan het westen van Zuid-Afrika. Meer afrikaans, minder europees. Hier zien we voor het eerst de typische ronde hutjes met rieten daken. Ook zien we veel meer zwarte mensen (of minder witte). Daarnaast zijn er meer mensen die lopen (langs de snelweg bijvoorbeeld) en meer vee langs en op straat zoals we dat van Ethiopie kennen. Na het cultural village hebben we nog een korte wandeling gedaan in een bos nabij. Het pad zag er goed en simpel uit, dus ik dacht dat het wel kon op de birkenstokkies. Ik dacht er 5 min later al anders over, toen een groene slang ons pad kruiste. Ook zagen we gigantische duizendpoten op het pad. Wel een mooie wandeling met een uitkijktoren over de boomtoppen en het geluid van cicaden op de achtergrond. Het was nog best ver rijden naar Malala Lodge in de bush in de buurt van Hluhluwe. We hebben hier een huisje in de middle of nowhere. In het park bij de lodge leven o.a. impala, rode duiker, wildebeest en vervet aapjes. Vlakbij het restaurant en de leuke bar vinden we iedere dag het huis-wildebeest Steven. Steven is bang voor een andere wildebeest die soms langskomt en daarom zoekt hij bescherming van de mensen van de lodge. Er wordt hier heerlijk voor ons gekookt. Gisteren waren we de enige gasten en er werd voor een weeshuis aan eten opgediend. Vanochtend begonnen we om 10.00u met een boottocht vanuit St. Lucia over het St. Lucia-meer. Hier zagen we vanalles: heel veel nijlpaarden, waaronder een baby van 2 weken oud, krokodillen, twee adelaars (fish eagle) en heel mooi twee reuze ijsvogels (giant kingfisher). Na de boottocht hebben we even geluncht en daarna bezochten we met onze toyota corollo het isimangello game park. Een relatief klein park met wetlands, maar we hebben erg veel gezien. Ik ben een uitstekende ranger met mijn verrekijkertje, en Paul een excellente gamedriver. Naast het gebruikelijke spul, de impala’s, nyala, de rode duiker, de bushbuck, vervet apen, de zwijntjes (wart hogs), de zebra, de buffels, de wildebeest, de water buck, zagen we ook twee witte neushoorns, een hyena (wat volgens de man van het hotel alleen kan omdat het even slecht weer was en erg bewolkt) en langs de kust vier walvissen waaronder een kleintje. Dat gebeurt blijkbaar ook niet heel vaak. Het kleintje was aan het spelen, nog geen 50 m uit de kust. Ik zag zijn rugvin verschillende keren op het water slaan. Erg bijzonder, binnen 10 min waren ze weer weg. Andere Nederlands, die we op de boot hadden ontmoet, visten net achter ’t net. Net moesten we in het donker terugrijden naar de lodge. Niet echt een pretje. Sommige mensen vinden het bijv geen probeem om zonder licht langs de snelweg te fietsen (wij mogen 120 km/u), sommige auto’s hebben geen of nauwelijks licht, anderen verrekken het weer om het groot licht uit te zetten. We gaan maar proberen het in het donker rijden zoveel mogelijk te vermijden. Zo weer lekker eten, ik ruik bloemkool, en dan lekker slapen. We zijn moe!

Van strand naar strand

Gisteravond in Port Elizabeth ontmoetten we Onno, een collega van Paul, die Zuid-Afrika bezoekt met een groepsreis. We maken ongeveer dezelfde reis, maar dan andersom en we waren toevallig op dezelfde dag in PE. We hebben, samen met nog wat groepsgenoten van Onno, gegeten bij The Coachman, een leuk steakrestaurant aan de boulevard. Vandaag vlogen we om 13.15u naar Durban. ’s Ochtends was er nog even tijd om een stukje langs het strand en over de pier te lopen en The Boardwalk te bezoeken, een soort winkelcentrum/kermis/congrescentrum. De vlucht was keurig op tijd. In Durban hebben we de nieuwe huurauto opgehaald en een upgrade genomen, zodat de koffers er op een normale manier inpassen zonder iedere dag te moeten puzzelen. We reden in 20 minuten naar ons guesthouse in Umdhloti, vlak aan het strand. We hebben wat langs de zee gelopen, we wilden in de zee zwemmen maar dat kon maar op 1 plek (daar is een lifeguard en haaiennetten), maar daar was de zon al weg. Dus dat was wat fris. We hebben surfers gekeken en zeekayakkers. Omdat het maandag is, zijn hier bijna alle restaurants dicht. Gelukkig was een leuk pizzatentje aan de zee wel open. Morgen gaan we naar Zulu-land!

Chickens

Zaterdagochtend zijn we eerst even naar de lagune gereden vlakbij de lodge. Kort wandelingetje gemaakt. Daarna hebben we Monkeyworld en Birds of Eden bezocht. Dit zijn twee afgezette stukken bos waar apen en vogels die gewond zijn geraakt, in dierentuinen zaten of bij particuliere eigenaars worden opgevangen en vrij kunnen bewegen. Bij Monkeyworld krijg je een rondleiding van een uur door het bos. We zagen negen van de tien aanwezige soorten. In Birds of Eden mag je zelf rondlopen tussen de mooie kleurrijke vogels. We zijn nog aangevallen door een witte papegaai, die gelukkig besloot een Duits meisje in haar oor te bijten. Tegen het einde van ons bezoek aan Birds of Eden begon het te regenen. We bezochten onderweg terug een aantal winkeltjes. In de winkeltjes waren coöperaties van kunstenaars en vrouwen uit de township aan het werk. We kochten een keramieken olifant, waarvan ik erg hoop dat ie heelhuids in Nederland aankomt. We zagen de kunstenaar aan het werk. Ook keken we bij dames uit de township die vanalles maken met kraaltjes. We wilden ook graag de Salt Water Trail lopen, een wandeling naar een lookout bovenop de berg en terug over de rotsen langs de kust. Die konden we pas na 16.00u gaan lopen vanwege het tij (kan niet bij hoog tij). Rond half 5 was het even droog, dus gingen we. Uiteraard regende het om kwart voor vijf alweer keihard. Ponchos aan, Nederlanders kunnen wel wat hebben toch. Het grappige was dat we onderweg naar beneden ingehaald werden door een jongen met wetsuit op blote voeten en een surfboard vast. Hij ging echt als een speer. Het laatste stuk van de wandeling was nogal uitdagend, door de harde wind was het tij toch nog behoorlijk hoog en we moesten op een plek een zeearm oversteken die steeds door golven werd overspoeld. De rotsen waren glibberig en we hadden steeds maar weinig tijd voor een oversteek met droge voeten. Maar we hebben het gehaald, ik trouwens niet met droge voeten. Net toen we weer bij de Lodge waren ging het onweren. We aten in de lodge: lekker vers visje, vandaag gevangen. Fijn vuurtje in de open haard. ’s Avonds was het echt slecht weer: internet viel uit, de tv viel uit… Zondag bleef het droog, wel weer wat fris, en wederom extreem veel wind. ’s Ochtends stopten we eerst bij Bloukrans voor ’s werelds hoogste bungee jump. Via onze lodge mochten we gratis de bridgewalk doen. Via een soort gang onderaan de brug vast, konden we naar het springplatform lopen. Wij waren te chicken om zelf te springen, maar hebben wel een stuk of 8 anderen van dichtbij de sprong zien wagen. Nog nooit een Indier zo bleek zien wegtrekken. Daarna door de gate van Tsitsikamma National Park naar Storms River Mouth. Hier hebben we een korte wandeling gedaan via twee suspension bridges. Mooi plekje waar de rivier en zee samenkomen. Paul heeft weer een fotoreportage van klipdassies gemaakt, er staan meer klipdassies op de foto dan Ankie. Daarna iets verder op de route een wandeling naar de Big Tree, een gigantische boom. Daarna zijn we doorgereden naar Port Elizabeth, een grote stad aan de kust. Morgen vliegen we vanuit hier naar Durban.